ΠΑΛΙΕΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ

Η ανταλλαγή ευχών με κάρτες ήταν παλιά μια όμορφη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων
.Έτσι έδειχναν την αγάπη τους, το οτι σκεπτόταν ο ένας των άλλον τις γιορτινές ημέρες,στέλνοντας ευχές πάνω σε μια κάρτα ανάλογα με την εποχή Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, ονομαστικές εορτές....  Ήταν ένα μέσον επικοινωνίας εφόσον τα τηλέφωνα ήταν σπάνια,
 τα ταχυδρομεία έκαναν χρυσές δουλείες...
.Ένα όμορφο παλιό έθιμο που τώρα πια έχει χαθεί ...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΤΟΤΕ... ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!!

ΤΟΤΕ ΠΟΥ Η ΑΘΗΝΑ ΗΤΑΝ Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΘΗΝΑ 2014
  ΣΗΜΕΡΑ ΕΓΙΝΕ Η ΠΙΟ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!!

ΠΛΑΚΑ....Το σπίτι που γυρίστηκε η ταινία
 "Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα " Όπως είναι σήμερα!!! στην οδό Τριπόντων 32

ΤΟΤΕ.....

ΣΗΜΕΡΑ

Το σπίτι του διάσημου Αντωνάκη από την ασπρόμαυρη ελληνική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», που βρίσκεται στην Πλάκα, στην οδό Τριπόδων 32, είναι ανάμεσα στα δεκαπέντε ακίνητα νεοκλασικά και διατηρητέα που παίρνουν τον δρόμο της αξιοποίησης μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Το κτίριο, που όλοι γνωρίσαμε ως το «σπίτι του Αντωνάκη»  θα αξιοποιηθεί, όπως και άλλα 14 ακίνητα της Πλάκας. Πρόκειται για νεοκλασικά διατηρητέα κτίρια του Μεσοπολέμου που χτίστηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα και τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα.

Στην αυλή του σπιτιού (σ.σ.: κτίσθηκε στις αρχές του 1800 και στέγαζε την τουρκική στρατιωτική διοίκηση) καθώς και στο οικόπεδο έχουν γίνει εκτεταμένες αρχαιολογικές ανασκαφές. Στη νοτιοδυτική γωνία η σκαπάνη ανακάλυψε ότι παλιά λειτουργούσαν δημόσια ουρητήρια. Το ενδιαφέρον είναι ότι στο ίδιο ακριβώς σημείο, αλλά πιο βαθιά, ανακαλύφθηκε ότι λειτουργούσαν αρχαίες βεσπασιανές (δημόσιες τουαλέτες). 

Επί αιώνες δηλαδή γινόταν η ίδια χρήση, όπως αποδεικνύουν τα κανάλια αποχέτευσης που διασχίζουν το οικόπεδο.

Τα 15 αυτά ακίνητα επρόκειτο να αξιοποιήσει το υπουργείο Πολιτισμού, ωστόσο επειδή επί σειρά μηνών κάτι τέτοιο δεν έγινε, τελικά δόθηκε η έγκριση να μεταβιβαστούν στο ΤΑΙΠΕΔ.
ΠΗΓΗ.. ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ!!!! ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΙ ΟΛΑΣ 5 ΧΡΟΝΙΑ....

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΗΤΑΝ..
.ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΕΒΑΛΑΝ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ?????
8/12/2008
Για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο

Α-χ! πόσο άδικα χάθηκες παλικάρι μου
Λ-ήστεψε άπονο χέρι τα νεανικά σου όνειρα
Ε-φυγες με μια σφαίρα στο μέρος της τρυφερή σου καρδούλας
Ξ-ύπνησε όμως  την βουβή αγανάκτηση μας
Η- δική σου χαμένη ζωούλα
Σ-υγκρατώ την οργή μου, μόνο για να σου    ευχηθώ……
                      ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ!!!!!!!
ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεσε νεκρός το Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2008 στα Εξάρχεια από πυρά Ειδικού Φρουρού που βρίσκονταν σε περιπολία.  Εκείνο το βράδυ η νύχτα είχε γίνει μέρα στο κέντρο της Αθήνας από φωτιάς και σειρά διαδηλώσεων που αποτέλεσαν το έναυσμα για έναν γενικότερο πολυήμερο πανελλαδικό ξεσηκωμό. Συνθήματα όπως δεκαεξάχρονος νεκρός και δολοφόνοι, κοσμούσαν χιλιάδες τοίχους σε όλη τη χώρα, ενώ μαζικές διαδηλώσεις με πλήθος καταστροφών σχεδόν σε κάθε πόλη της Ελλάδας πραγματοποιούνταν για ημέρες μετά το θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. 

ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΛΥΝΟΝΤΑΙ!!!!

Κάποτε ένας Κινέζος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλό του:

«Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»
Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες συνέπειες.
Έλα θα σου δείξω την Κόλαση»...

Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων κάθοταν γύρω από μια
τεράστια χύτρα γεμάτη ρύζι. Όλοι όμως έμοιαζαν απελπιστικά πεινασμένοι.

Ο καθένας είχε από ένα παράξενο κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με
προσοχή κι έφτανε ως τη χύτρα.
Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι που δεν μπορούσαν να το
φέρουν στο στόμα τους. Η πείνα και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.

«Έλα» είπε μετά ο δάσκαλος. «Τώρα θα σε πάω στον Παράδεισο».
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο,
πανομοιότυπο με το πρώτο, υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι άνθρωποι και τα ίδια περίεργα κουτάλια. Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά ευτυχισμένοι.

«Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί εδώ είναι όλοι ευτυχισμένοι,
ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι
ίδια και πανομοιότυπα;»

Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε:

«Εδώ έμαθαν να ταΐζουν ο ένας τον άλλον.....»

Αγαπημενες κωμωδίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

 Μερικές απο τις αγαπημενες μου ταινιες που με κανουν να ξεχναω καθε μου στεναχωρια!!!

Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες

Δυο φιλήσυχα και φοβισμένα ανθρωπάκια καλούνται να υπερασπιστούν την τιμή της οικογένειάς τους και να διαιωνίσουν μία άλογη και σουρεαλιστική βεντέτα.

Ο ζηλιαρόγατος

Μία σειρά από μπερδέματα και παρεξηγήσεις, υποκινούμενα και από τον σινεφίλ κουμπάρο Βαγγέλη Πρωτόπαππα, οδηγούν τον Βασίλη Λογοθετίδη να είναι πεπεισμένος πως τον απατάει η γυναίκα του,Ίλια Λιβυκού.

Η κόμισσα της φάμπρικας

Ένας αστυνομικός στο ίδιο σπίτι με έναν κομμουνιστή και έναν λωποδύτη! Επίσης έχουν όλοι το ίδιο όνομα λόγω συγγένειας...

Η θεία από το Σικάγο
Η Γεωργία Βασιλειάδου επιστρέφει από το Αμέρικα για να παντρέψει τις ανιψιές της χρησιμοποιώντας ανορθόδοξες μεθόδους.
Αξέχαστη Ατάκα: "Αλάνθαστο το κανάτι"


Τα κίτρινα γάντια

Ο υπερβολικά καχύποπτος Νίκος Σταυρίδης κατασκοπεύει τη σύζυγό του, Μάρω Κοντού, ενώ τεράστιο ρόλο παίζει ένα ζευγάρι κίτρινα γάντια.
Αξέχαστη ατάκα: "Πορτοκαλάδα θέτε; Από πορτοκάλια;" από τον Γιάννη Γκιωνάκη.


σαν σήμερα.....πεθανε ο πιο διασημος φυλακισμενος όλων των εποχων

Ποιος ήταν ο άνθρωπος με το σιδηρούν προσωπείο;




.Μέχρι σήμερα, η ταυτότητά του παραμένει ένα άλυτο μυστήριο.
Σιδερένια μάσκα
Κανένας δεν ξέρει με σιγουριά το όνομα του κρατουμένου, που πέρασε σχεδόν 40 χρόνια στη φυλακή, με καλυμμένο το πρόσωπό του. Όλοι όμως τον γνωρίζουν ως τον άνθρωπο με το Σιδηρούν Προσωπείο, ή τον άνθρωπο με τη Σιδερένια Μάσκα.
Ήταν ακόμη μια μεγάλη επιτυχία του ευφάνταστου Γάλλου συγγραφέα Αλέξανδρου Δουμά, ή ο ήρωας υπήρξε πραγματικό πρόσωπο και μάλιστα δίδυμος αδερφός του βασιλιά Λουδοβίκου του 14ου;
Το επικρατέστερο όνομα για τον μυστηριώδη φυλακισμένο είναι το γαλλικό Eustache Dauger. Συνελήφθη το 1669 ή 1670 και «περιόδευσε» σε αρκετές γαλλικές φυλακές, μεταξύ των οποίων η Βαστίλη και το Πινιερόλ. Για 34 χρόνια είχε τον ίδιο φύλακα. Τον Bénigne Dauvergne de Saint-Mars. Ο Dauger πέθανε το 1703.

Η υπόθεση όμως αυτή, για πολλούς ερευνητές, δεν ισχύει.

Υποστηρίζουν ότι ο Dauger ήταν ένας νέος ξεπεσμένος ευγενής, που συνελήφθη για συμμετοχή σε τελετές μαύρης μαγείας.
Για ορισμένους, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας υπηρέτης.
Σε κάθε περίπτωση συμφωνούν, ότι πρέπει να ήξερε κάποιο σοβαρό μυστικό, που οδήγησε στη φυλάκισή του.
Την εντολή, μάλιστα, είχε δώσει το δεξί χέρι του βασιλιά Λουδοβίκου του 14ου, εξ ονόματός του. Η διαταγή ήταν, να κλειστεί σε φυλακές υψίστης ασφαλείας και κυρίως να μην έρθει σε επαφή με κανέναν.
Για τους αναλυτές όμως, υπάρχουν αρκετά κενά στην ιστορία του φυλακισμένου και η βασική υπόθεση που κάνουν, είναι ότι φορούσε τη μάσκα, μόνο κατά τη μεταφορά του από φυλακή σε φυλακή. Εκτιμούν μάλιστα, ότι επρόκειτο για φανταστική ιστορία του προσωπικού του φρουρού Bénigne Dauvergne de Saint-Mars, που ήθελε να μιλά για τις σπουδαίες αποστολές, που του ανέθετε ο ίδιος ο Βασιλιάς.
Το 1771 ο φιλόσοφος Βολταίρος δημοσιοποίησε την άποψή του, ότι ο κρατούμενος φορούσε συνεχώς σιδερένια και όχι υφασμάτινη μάσκα και ήταν ο νόθος αδερφός του Λουδοβίκου. Το περιέγραφε μάλιστα και ως μεγαλύτερο σε ηλικία, σε σχέση με αυτή που ήταν γνωστή.
Ο Βολταίρος, που φυλακίστηκε για ένα χρόνο στη Βαστίλη το 1717, έλεγε ότι ήρθε σε επαφή με ανθρώπους, που παλαιότερα τον είχαν δει από κοντά.
Ο Δουμάς όμως, γράφοντας τον «Άνθρωπο Πίσω από τη Σιδερένια Μάσκα», ερεύνησε και αυτός για το ποιος φορούσε τη σιδερένια μάσκα. Έτσι, στο βιβλίο του δεν είναι άλλος, από τον δίδυμο αδελφό του Λουδοβίκου.
σιδηρούν προσωπείο
Πηγή: mixanitouxronou.gr -  paraskinio.gr

ΤΟΤΕ ΠΟΥ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΚΡΥΒΕ ΔΥΝΑΜΗ... ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!!!

Εδω πολυτεχνείο!!!( ενα μικρό αφιέρωμα, απο τις αναμνήσεις μου εκείνης της μέρας)

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ….!!!!

Μια φλόγα άσβεστη στα μάτια είχε καθίσει
Κι ανάμνηση σαν όραμα πίσω είχε γυρίσει
Τότε που τα ψαρά μαλλιά μαύρα ήταν ακόμα
Και δυνατό, αθλητικό, νεανικό το σώμα.

«Κάθισε» μου είπε με φωνή αργόσυρτη και κρύα
Αυτά που θέλω να σου πω, τα γράφουν τα βιβλία
Όμως…….. Πώς τις κραυγές, τον πόνο μας
, μπορούν ν αποτυπώσουν;
Μες σε σελίδες άψυχες,
πολλοί δε, να προδώσουν
Τα ιδανικά των χρόνων μας,
αυτά που σημαδέψαν
Και της φοιτητικής γενιάς την φλόγα εθεριέψαν;

Για να ορμήσει δυνατά και με αυτοθυσία
Να σπείρει φόβο σε αυτούς που είχαν τα ινία
Και να ριζώσει γι άλλη μια,
της λευτεριάς το σπόρο
Μες την καρδιά του Έλληνα .

Αίμα φωτιά και άναρθρες κραυγές από τον πόνο
Με μια γαλανόλευκη σημαία για όπλο μόνο
Άνιση μάχη δώσαμε στα τανκς που απειλούσαν
που άοπλα νέα παιδιά ναι! Επυροβολούσαν

Για να πατάξουν την ορμή που έκρυβαν στα στήθια
Και τραγουδώντας φώναζαν «αδέρφια μας Βοήθεια»

Χρόνια και χρόνια πέρασαν κι άσπρισαν τα μαλλιά μου
Όμως μια φωνή ηχεί, ακόμα μες τα αυτιά μου……
ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!!!!! ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!!!!

Η ιστορία του Περσέα και της Ανδρομέδας (απο την Ελληνική μυθολογία)

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΈΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΣΑ ΣΟΥ. ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΞΕΤΥΛΙΓΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΚΟΥΒΆΡΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΟΡΓΙΑΖΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΦΩΣ, ΛΑΜΨΗ, ΕΝΤΟΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ....


Ο Ακρίσιος, ο Βασιλιάς του Άργους, είχε μία μοναχοκόρη, τη Δανάη, αλλά δεν είχε γιους ώστε να κληρονομήσουν το βασίλειο του.
Η επιθυμία του να αποκτήσει ένα γιο ήταν τόσο μεγάλη, που αποφάσισε να ταξιδέψει μέχρι το μαντείο των Δελφών για να συμβουλευτεί την Πυθία. «Όχι εσύ, Ακρίσιε, αλλά η κόρη σου Δανάη θα αποκτήσει ένα γιο. Κι αυτό το παιδί θα είναι η αιτία του θανάτου σου!» του είπε η ιέρεια του μαντείου. Για να εμποδίσει την πραγματοποίηση του χρησμού, ο Ακρίσιος έδωσε εντολή να κατασκευαστεί μια υπόγεια φυλακή, στο κέντρο της αυλής του παλατιού του, όπου έκλεισε την όμορφη Δανάη.
Μόνο η τροφός της Δανάης μπορούσε να την επισκέπτεται καθημερινά σ' αυτό το παράξενο κελί που έμοιαζε με τάφο, για να της πηγαίνει φαγητό και να τη φροντίζει. Όμως το σχέδιο του Ακρίσιου δε στάθηκε ικανό να εμποδίσει το Δία να δει την κοπέλα και να την ερωτευτεί. Για να καταφέρει να την πλησιάσει, ο πατέρας των θεών μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή που μπήκε μέσα στην υπόγεια φυλακή από μια σχισμή στη μεταλλική σκεπή της. Έτσι, έπειτα από λίγο καιρό η Δανάη έφερε στον κόσμο ένα γιο, τον Περσέα, και με τη βοήθεια της τροφού της τον κράτησε κρυφό από τον κόσμο.

Η οργή του Ακρισίου

Είχαν περάσει τρία με τέσσερα χρόνια, όταν μια μέρα, περπατώντας στην αυλή του παλατιού του, ο Ακρίσιος άκουσε μια παιδική φωνή κάτω από το έδαφος. Ήταν η φωνή του Περσέα, που γέλαγε χαρούμενος παίζοντας. Οργισμένος ο βασιλιάς που εξαπατήθηκε, καταδίκασε σε θάνατο την τροφό της κόρης του και ανάγκασε τη Δανάη να ομολογήσει μπροστά στο ιερό του Δία το όνομα του πατέρα του παιδιού της.
«Το όνομα του είναι Δίας» ομολόγησε η Δανάη, αλλά ο Ακρίσιος θύμωσε ακόμα περισσότερο, πιστεύοντας πως η κόρη του έλεγε ψέματα.
«Κλείστε μητέρα και παιδί σε μια λάρνακα, σφραγίστε τη και πετάξτε τη στη θάλασσα» διέταξε ο βασιλιάς.
Έτσι κι έγινε, αλλά η λάρνακα δε βούλιαξε. Παρασυρμένη από τα θαλάσσια ρεύματα, ταξίδεψε στο πέλαγος και έφτασε έπειτα από καιρό στη Σέριφο, ένα από τα νησιά των Κυκλάδων. Εκεί βασιλιάς ήταν ο Πομποδέκτης.
Ένας ψαράς που τον έλεγαν Δείκτη είδε τη λάρνακα να επιπλέει στο νερό και με τη βοήθεια μερικών συντρόφων του πέταξε στη θάλασσα ένα δίχτυ και την τράβηξε στη στεριά. Ετσι η Δανάη και ο Περσέας σώθηκαν από βέβαιο πνιγμό, αλλά όχι και από τΐς συμφορές που ήταν γραφτό να τους βρουν στο μέλλον.

Στο νησί της Σερίφου



0 Περσέας μεγάλωσε στο νησί και έγινε ένα δυνατό παλικάρι που φρόντιζε τη μητέρα του, η οποία στο μεταξύ είχε γοητεύσει το βασιλιά Πολυδέκτη. Μια μέρα, ο βασιλιάς κάλεσε τον Περσέα σε  ένα από τα συμπόσια του παλατιού ζητώντας του, όπως και με τους υπόλοιπους καλεσμένους, να του φέρει δώρο ένα άλογο.  Βέβαιος πως ο Περσέας, που είχε μεγαλώσει δίπλα σε έναν  απλό ψαρά, δε θα μπορούσε να εκπληρώσει την επιθυμία του. 0 νέος, όμως, δεν πτοήθηκε και ανακοίνωσε στο Βασιλιά πως θα ερχόταν στο συμπόσιο, αλλά αντί για άλογο θα του έφερνε το κεφάλι της Μέδουσας.

Οι Γοργόνες




Η Μέδουσα ήταν μία από τις Γοργόνες, τις τρείς τρομακτικές αδελφές με μορφή τεράτων. Στα χέρια τους είχαν νύχια αρπακτικού, στο κεφάλι τους αντί για μαλλιά ζωντανά φίδια και στην πλάτη χρυσά φτερά που τους επέτρεπαν να πετούν. Τα μάτια τους, με βλέμμα ανατριχιαστικό, μεταμόρφωναν σε πέτρα όποιον θνητό τα κοιτούσε. Από τις τρεις αδελφές η μόνη θνητή ήταν η Μέδουσα.
Όταν ο Περσέας ξανασκέφτηκε την υπόσχεση που τόσο απερίσκεπτα είχε δώσει στο βασιλιά, ρίγησε. Ήταν υποχρεωμένος να τηρήσει την υπόσχεση του, αλλά δεν είχε ιδέα πώς θα τα κατάφερνε! Σκεπτικός, άρχισε να περπατά κατά μήκος της ακτής του νησιού. Είχε φτάσει στην άκρη της ακτής, αλλά ακόμα δεν είχε βρει τη λύση.
Αποκαμωμένος, κάθισε σ' ένα βράχο και έβαλε τα κλάματα. «Αλίμονο, πώς θα βρω τις Γοργόνες; Και με τι τρόπο θα καταφέρω να πιάσω την τρομερή Μέδουσα;» αναρωτιόταν.    0 πρώτος από τους θεούς που βοήθησε τον        Περσέα ήταν ο Ερμής, ο αγγελιαφόρος των θεών. «Οι Γοργόνες ζουν στην άλλη άκρη του Ωκεανού, κοντά στους κήπους των Εσπερίδων, εκεί όπου αρχίζει το Βασίλειο της Νύχτας» είπε ο Ερμής προσφέροντας στον Περσέα ένα κοφτερό ξίφος.
Μόλις έφυγε ο Ερμής, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Περσέα εμφανίστηκε η Αθηνά, που τον οδήγησε στις Ναϊάδες, τις Νύμφες του υγρού στοιχείου, που κατοικούσαν στο νησί, σε μια σπηλιά εκεί κοντά. «Μόνο εσείς μπορείτε να βοηθήσετε τον Περσέα» τις παρακάλεσε η Αθηνά.
Αμέσως, οι Ναϊάδες έσπευσαν να βοηθήσουν το νέο. Η μία του έδωσε ένα ζευγάρι φτερωτά σανδάλια, η άλλη του φόρεσε στο κεφάλι το κράνος του Άδη που έκανε αόρατο όποιον το φορούσε, ενώ η τρίτη του έδωσε ένα σακί μέσα στο οποίο θα έπρεπε να βάλει το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας.

Ο θάνατος της Μέδουσας



0 Περσέας ξεκίνησε αμέσως το ταξίδι του. Ελαφρύς σαν πούπουλο χάρη στα φτερωτά του σανδάλια, μπορούσε να πετάει ψηλά στον αέρα. Διέσχισε με ευκολία τον Ωκεανό και έφτασε γρήγορα στα σύνορα του βασιλείου της Νύχτας. Εκεί, στις υπόγειες στοές μιας μυστηριώδους σπηλιάς, που τη φιλούσαν οι Γραίες, κρύβονταν οι εφιαλτικές Γοργόνες.
Οι Γραίες, κόρες κι αυτές, όπως και οι Γοργόνες, του θαλασσινού θεού Φόρκη, ήταν τρεις θεές με μορφή γερασμένων γυναικών. Φαλακρές από τότε που γεννήθηκαν, είχαν ένα μόνο δόντι και ένα μόνο μάτι, που το δανείζονταν με τη σειρά. Για το λόγο αυτό, φιλούσαν την είσοδο της σπηλιάς μία κάθε φορά και ποτέ όλες μαζί. Τη στιγμή, μάλιστα, που η μία από τις Γραίες έβγαζε το μάτι για να το παραδώσει στην επόμενη ήταν και οι τρεις τους τυφλές. 0 Περσέας φόρεσε το κράνος του Άδη που τον έκανε αόρατο, πλησίασε τις θεές και, τη στιγμή που το μοναδικό τους μάτι άλλαζε χέρια, το άρπαξε σαν αστραπή.
«θα σας επιστρέψω το μάτι σας, αν μου δείξετε πού κρύβονται οι Γοργόνες» απάντησε αποφασιστικά ο Περσέας στις τρεις γριές που άρχισαν να διαμαρτύρονται.
Αφού πήρε την απάντηση που ήθελε, ξεκίνησε το ταξίδι του μέσα στη σπηλιά, με την προστασία της Αθηνάς, που τον ακολουθούσε σιωπηρά. Περπάτησε αρκετή ώρα μέσα στο λαβύρινθο με τις υπόγειες σήραγγες, ώσπου έφτασε στην κρυψώνα των Γοργόνων, που κοιμόνταν ανυποψίαστες. Πλησίασε τη Μέδουσα και, κοιτάζοντας την αντανάκλαση της στην ασπίδα της Αθηνάς, ώστε να αποφύγει το θανατηφόρο βλέμμα της, σήκωσε το σπαθί του και με μια γρήγορη κίνηση έκοψε το φοβερό κεφάλι.


Πήγασος, το φτερωτό άλογο




Από το άψυχο σώμα της τερατώδους Μέδουσας δεν έτρεξε μόνο αίμα. Από τον ακέφαλο λαιμό τηε πετάχτηκε ένα φτερωτό άλογο, ο Πήγασος, και ένας γίγαντας, ο Χρυσάορας. 0 Περσέας, αφού έβαλε το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας στο σακί του, ανέβηκε στη ράχη του φτερωτού Πήγασου και πέταξε μακριά από τη σπηλιά.
Οι άλλες δύο Γοργόνες, που στο μεταξύ είχαν ξυπνήσει, Βλέποντας το ακέφαλο σώμα της αδελφής τους, πήραν στο κυνήγι τον Περσέα. Έτρεξαν οργισμένες έξω από τη σπηλιά και συνέχισαν την καταδίωξη στον ουρανό. Όμως ο Περσέας, φορώντας το κράνος του Αδη, έγινε αόρατος και κατάφερε να τους ξεφύγει και να εξαφανιστεί.

Ανδρομέδα



Στον δρόμο της επιστροφής του από την Σέριφο, ο Περσέας πέρασε από την Αιθιοπία. Εκεί, αντίκρισε μια πανέμορφη κοπέλα αλυσοδεμένη πάνω σε ένα βράχο, την  Ανδρομέδα, κόρη του βασιλιά Κηφέα και της Κασσιόπειας. Η μητέρα της κοπέλας, περήφανη για την ομορφιά της, είχε τολμήσει να ανταγωνιστεί τις Νηρηίδες. Εκείνες, θυμωμένες, έτρεξαν στον πατέρα τους, τον  Ποσειδώνα, για να εκδικηθεί την προσβολή. 0 θεός, οργισμένος, έστειλε ένα φοβερό δράκο που γεννήθηκε από τα αφρισμένα κύματα, για να καταστρέψει την Αιθιοπία. 0 βασιλιάς της χώρας, απελπισμένος, έτρεξε στο μαντείο του Άμμωνα για να ζητήσει βοήθεια.
«Η κόρη του Κηφέα και της Κασσιόπειας, η Ανδρομέδα, πρέπει να θυσιαστεί για να σταματήσει η συμφορά» ήταν ο τρομερός χρησμός που έδωσε το μαντείο.
Έτσι, η κοπέλα δέθηκε πάνω στο βράχο για να την κατασπαράξει το θαλάσσιο τέρας του Ποσειδώνα, και εκεί την είδε για πρώτη φορά ο Περσέας. «θα ελευθερώσω την κόρη σας, αν μου υποσχεθείτε ότι θα μου δώσετε το χέρι της» είπε ο Περσέας στους γονείς της κοπέλας.
Έχοντας ακόμα μαζί του τα θεϊκά όπλα που του είχαν δώσει οι Νύμφες, δε δυσκολεύτηκε καθόλου να σκοτώσει το δράκο.Όμως ο Φινέας, αδελφός του Κηφέα, που είχε βάλει σκοπό να παντρευτεί εκείνος την Ανδρομέδα, επιτέθηκε στον Περσέα για να τον εξοντώσει. Εκείνος, όμως, χρησιμοποιώντας το κεφάλι της Μέδουσας με το θανατηφόρο βλέμμα, μεταμόρφωσε σε πέτρα το Φινέα και τους στρατιώτες του. Ελεύθερος και με την όμορφη Ανδρομέδα στο πλευρό του, ο Περσέας μπορούσε πλέον να επιστρέψει στη Σέριφο.

Η επιστροφή στη Σέριφο


Όταν έφτασε στο νησί, ο Περσέας χρησιμοποίησε για άλλη μια φορά τιε μαγικές δυνάμεις της Μέδουσας ώστε να γλιτώσει τη μητέρα του Δανάη από την ενοχλητική πολιορκία του βασιλιά Πολυδέκτη. 0 ήρωας έβγαλε από το σακί του το κομμένο κεφάλι της Γοργόνας και το κράτησε μπροστά στα μάτια του βασιλιά, ο οποίος μεταμορφώθηκε αμέσως σε πέτρα.
«Από εδώ και μπρος βασιλιάς της Σερίφου θα είναι ο Δίκτης» ανακοίνωσε ο Περσέας, ανταμείβοντας έτσι τον άνθρωπο που του είχε σώσει κάποτε τη ζωή και τον είχε μεγαλώσει σαν πατέρας.
0 Ερμής, που είχε τόσο βοηθήσει τον Περσέα στις περιπέτειες και τα κατορθώματα του, ανέλαβε να επιστρέψει στις Ναϊάδες τα μαγικά αντικείμενα που τους ανήκαν: τα φτερωτά σανδάλια, το σακί και το κράνος του Άδη. 0 Περσέας εμπιστεύτηκε στην Αθηνά το κεφάλι της Μέδουσας, το οποίο η θεά τοποθέτησε στο κέντρο , της ασπίδας της.
Οι περιπέτειες του Περσέα, όμως, δεν είχαν φτάσει στο τέλος τους. 0 χρησμός που τόσα χρόνια πριν είχε προβλέψει το χαμό του παππού του Ακρίσιου δεν είχε ακόμα επαληθευτεί.

Η επιστροφή στο Άργος


Ο Περσέας φλεγόταν από την επιθυμία να επιστρέψει στην πατρίδα του, το Άργος. 0 βαστλιάς Ακρίσιος, μαθαίνοντας τις προθέσεις του εγγονού του, εγκατέλειψε την πόλη και κατέφυγε στη Λάρισα ελπίζοντας να αποφύγει την εκπλήρωση του φοβερού χρησμού.
0 Περσέας, που ήταν ήδη στο δρόμο για το Άργος ταξιδεύοντας με τη γυναίκα του, την Ανδρομέδα, αποφάσισε να πάει στη Λάρισα, για να λάβει μέρος στους αγώνες που διοργάνωνε ο βασιλιάς της πόλης προς τιμήν του πατέρα του.
Επέλεξε τη δισκοβολία, πήρε θέση στον αγωνιστικό χώρο και έριξε με όλη του τη δύναμη το δίσκο όσο πιο μακριά μπορούσε. Το βαρύ αντικείμενο, όμως, ξέφυγε από την πορεία του και χτύπησε έναν από τους θεατές στο κεφάλι σκοτώνοντάς τον στη στιγμή. 0 άτυχος θεατής δεν ήταν άλλος από τον Ακρίσιο. Έτσι, ο ηλικιωμένος ηγεμόνας  του Αργους σκοτώθηκε από το χέρι του εγγονού του, όπως ακριβώς είχε προβλέψει το μαντείο των Δελφών χρόνια πριν.

Ανάμεσα στ' αστέρια του ουρανού



0 Περσέας δε δέχτηκε να στεφθεί νέος βασιλιάς του Άργους. 0 πόνος του για το χαμό του παππού του, που ο ίδιος προκάλεσε άθελα του, ήταν αβάσταχτος.«θα γίνω βασιλιάς της Τίρυνθας, στη θέση του εξαδέλφου μου Μεγαπένθη, ο οποίος με τη σειρά του θα γίνει Βασιλιάς του Άργους» αποφάσισε ο Περσέας.
Από τον ευτυχισμένο γάμο του με την Ανδρομέδα, ο Περσέας απέκτησε πολλά παιδιά, από τα οποία ήταν γραφτό να γεννηθούν πολλοί και σημαντικοί ήρωες, ανάμεσα τους και ο Ηρακλής.
Στο τέλος της επίγειας ζωής τους, οι δύο σύζυγοι τιμήθηκαν ως ημίθεοι και έγιναν αστερισμοί. 0 Περσέας και η Ανδρομέδα στέλνουν πλέον τη λάμψη τους στον κόσμο από τον ουρανό, διατηρώντας ζωντανές στη μνήμη των ανθρώπων τις θαυμαστές τους περιπέτειες.

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΠΟΙΕΙΝ (ΜΙΑ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ.... ΜΕΛΗ ΤΟΥ FACEBOOK

Πριν λίγο έφτασε και στα δικά μου χέρια το ανθολόγιο που με πρωτοβουλία του καλου μας φίλου Θαναση Πάνου ενώθηκαν φίλοι συνοδοιπόροι της τέχνης και νομίζω οτι έβγαλαν ενα όμορφο αποτέλεσμα... Ευχομαι και σε άλλες τέτοιες ομορφες πρωτοβουλίες!!!! Χαρά μου που ειμαι κι εγω ένα μέλος αυτής της τόσο αξιόλογης και ομορφης συντροφιάς!!!!



καλο σου ταξίδι γλυκο κοριτσι.........

ΕΚΤΑΚΤΟ - Η Τίνα "έφυγε" από τη ζωή..

Η Τίνα νοσηλευόταν με οξεία λευχαιμία στο Αττικό νοσοκομείο Αττικής..

Είχε συγκινήσει το διαδίκτυο από τις εκκλήσεις της για αιμοπετάλια μεσώ του facebook.
Η Τίνα, είναι πλέον άγγελος.
Ας αναπαυθεί η ψυχούλα σου που τόσο ταλαιπωρήθηκε τους τελευταίους μήνες και ας απαλύνει ο Θεός τον αβάσταχτο πόνο των
αγαπημένων σου.
Καλό Παράδεισο.....
Πηγή: supermomrocks.me


Γιαννης Καλαμιτσης ένας ανθρωπος συνυφασμενος με τα παιδιά μου χρόνια!!

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΜΙΤΣΗΣ...

Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα ο Γιάννης Καλαμίτσης,μετά από την πολύμηνη νοσηλεία του στο "Σισμανόγλειο". Ο Γιάννης Καλαμίτσης, που τα τελευταία χρόνια έλεγε την "καλημέρα" του από τη συχνότητα του Real fm έχασε τη μάχη με τη νεφρική ανεπάρκεια...
που εδώ και πολλούς μήνες είχε επηρεάσει γενικότερα την υγεία του.
Αυτός ήταν ο Γιάννης Καλαμίτσης
Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 31 Οκτωβρίου του 1939 και ακολούθησε, αρχικά, το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων. Ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στον Καναδά αλλά εγκατέλειψε τον κλάδο. Έκανε διάφορες εργασίες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία. Ασχολείται ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο (δηλώνει φίλος της Προοδευτικής), τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική.
Διατηρούσε από το 1990 πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή (06:00 με 08:00) με τίτλο «Πρωινές χειρηλασίες» με μεγάλη ακροαματικότητα (αρχικά στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1, από το φθινόπωρο του 2006 στην ΝΕΤ 105,8 και από 12/1/2009 στον REAL FM). Aπό την  περασμένη χρονιά, για λόγους υγείας, αποφάσισε να λέει την πρώτη καλημέρα τα Σαββατοκύριακα. Στην εκπομπή του ενσωμάτωνε στοιχεία επιθεωρησιακά (με μια εμπνευσμένη και κοινώς αποδεκτή ελευθεροστομία) γράφοντας καθημερινώς καινούριες σκωπτικές παρλάτες και τραγούδια (ανάλογα με την επικαιρότητα).


Ο Γιάννης Καλαμίτσης έχει γράψει πάνω από 400 τραγούδια, μερικά από τα οποία θεωρούνται στιχουργικά διαμάντια του ελληνικού ρεπερτορίου (Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι, Θα σ' αγαπώ, Χώμα Ελληνικό κτλ). Κάποια εξ' αυτών έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς συνθέτες (Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Χρήστος Νικολόπουλος, Κώστας Τουρνάς, Χρήστος Δάντης).

Ο Χρήστος Μπάρλας για τον Γιάννη Καλαμίτση
«Έφυγε ένας δικός μας άνθρωπος», είπε ο διευθυντής του Real Fm, Χρήστος Μπάρλας για την απώλεια του Γιάννη Καλαμίτση.
«Ήταν η πρωινή φωνή του Real Fm, έδινε το ρυθμό στην ημέρα. Ήταν ένας από τους ανθρώπους που  κατάφεραν και έκαναν αυτό το ραδιόφωνο πρώτο», σημείωσε ο κ. Μπάρλας.
«Υπήρξε και θα παραμείνει μία ζωντανή ραδιοφωνική ιστορία, ένας άνθρωπος που τίμησε το ραδιόφωνο και αγάπησε τον Real Fm. Πέρα από ραδιοφωνικός παραγωγός, από καλός κειμενογράφος και καλός θεατρικός συγγραφέας, έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στο τραγούδι», τόνισε ο διευθυντής του Real Fm.
Πηγή : enikos.gr

facebook.. ένας αμφιλεγόμενος τρόπος επικοινωνιας

Facebook... μια αναγκη επικοινωνιας έστω και με αγνωστους φίλους, ένας τρόπος να ξεφύγεις απο την μοναξιά σου, 
απο τις δυσάρεστες σκέψεις, 
ένας τρόπος εκτόνωσης γράφοντας, και σχολιάζοντας όλα τα κακως κειμενα που μας ταλανίζουν τα τελευταια χρόνια, 
ακόμα ένας τρόπος να μαθαίνεις πολλά θέματα  που πιθανον να ήθελες πολυ περισσότερο χρόνο ψάχνοντας για ενημερωση που ίσως και να μην τα συναντούσες ποτέ!!!! 
Διασκέδαση, μουσική, 
 ανεκδοτακια που σου φτιάχνουν το κέφι. 
γνωριμία με ανθρώπους της τέχνης, των γραμμάτων, 
ακόμα και αγάπη εικονική μέσα απο τις καρδούλες, τις ευχές, τα μπουκετάκια με τα λουλούδια που σου στέλνουν οι άγνωστοι φίλοι σου και που νιώθεις οτι ειναι κομμάτι της καθημερινότητας σου...
¨Πολλα τα δυσμενή σχόλια που ακούμε για το πόσο μπορεί να μας κανει κακό και κυρίως στα παιδιά..
Εγώ πιστεύω οτι ο καθένας μας  είναι ικανός να χειριστεί τον τρόπο της επικοινωνιας του...
Αν δεν μπορεί εδώ δεν μπορεί σιγουρα και στην ζωή του.... 





ενα γραμμα που μου γεμισε δακρυα τα ματια....

ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ. 

Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"...εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ...έχε υπομονή, θυμήσου πόσο καιρό με πήρε για να σου τα μάθω... Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα...μην με διακόπτεις...άκουσε με , όταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.

Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή...θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοια μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μην με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο; όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων...δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις...το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.

Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα "βάρος", έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα - όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.

Όταν λέω πως θα ήθελα να "πεθάνω"...μην θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις που παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα για να σου ανοίξω τον δρόμο.

Αφιέρωσε μου λίγο από τον χρόνο σου, δώσε μου λίγο από την υπομονή σου, δώσε μου μια "πλάτη" για να ακουμπήσω το κεφάλι με τον ίδιο τρόπο που το έκανα και εγώ για σένα. Βοήθησε με να περπατήσω, βοήθησε με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή. Σε αντάλλαγμα θα σου δώσω ένα χαμόγελο και την απέραντη αγάπη που πάντα έτρεφα και είχα για σένα.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΓΝΩΣΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ονομασίες περιοχών της Αθήνας που άλλαξαν με το χρόνο και οι περισσότερες από αυτές ξεχάστηκαν. 
perierga.gr - Παλιές ονομασίες περιοχών της Αθήνας!
- Αγά Βρύση: Η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα
- Αγάμων (πλατεία): Η πλατεία Αμερικής
- Αγελάδες: Σημείο του κήπου του Ζαππείου προς το τέρμα της οδού Ηρώδου του Αττικού.
- Αγιότρηση: Περιοχή στα Νέα Λιόσια
- Αγχεσμός: Μέχρι το 1832 ο Λυκαβηττός, μετά τα Τουρκοβούνια
- Αέρηδες: Τέρμα της Αιόλου
- Αλώνια: Πλατεία Θησείου
- Αμπατζήδικα: Τσαρουχάδικα, ονομασία της οδού Πανδρόσου στο Μοναστηράκι
- Αναφιώτικα: συνοικία της Αθήνας στη βορειανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης στα όρια της συνοικίας της Πλάκας
- Ασπροχώματα: νότια της Πέτρου Ράλλη, από την Αγία Αννα μέχρι τη Νίκαια
- Βαριές: Κάτω Κηφισιά
- Βατραχονήσι: τμήμα μεταξύ του Παναθηναϊκού Σταδίου και του Παγκρατίου
- Βοϊδολίβαδο: Περιοχή της φαληρικής παραλίας στο τέρμα της λεωφόρου Συγγρού
- Βουρλοπόταμος: Η Αμφιθέα
- Βοϊδοπνίχτης: Χείμαρρος που κατέβαινε από το Λυκαβηττό
perierga.gr - Παλιές ονομασίες περιοχών της Αθήνας!
- Βρωμολίμνη: Λίμνη Βουλιαγμένης
- Γούβα: Αθηναϊκή συνοικία που εκτείνεται από το Α” Νεκροταφείο ως την περιοχή της Δάφνης
- Δαρδανέλια: Τοπωνύμιο περιοχής του κέντρου της Αθήνας στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου, Βουκουρεστίου και Κριεζώτου
- Δεκοχτούρα: Ονομασία υψώματος απέναντι από το Γηροκομείο στη λεωφόρο Κηφισίας
- Δικηγορικά: περιοχή στη Γλυφάδα
- Δράκος: Το λιμάνι του Πειραιά
- Ελαιοτριβεία: Περιοχή στη συμβολή των λεωφόρων Κωνσταντινουπόλεως και Αθηνών και της οδού Σερρών
- Εφοριακά: οικισμός του Δ. Αλίμου
- Θεόσπιτα: Ονομασία της περιοχής της πειραϊκής χερσονήσου μεταξύ της Νέας Καλλίπολης και της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων
- Θων: Ονομασία της περιοχής του τέρματος των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Αλεξάνδρας, στους Αμπελοκήπους, όπου υπήρχε η έπαυλη του Θων, επιμελητή των ανακτόρων επί Γεωργίου Α”
- Καρβουνιάρικα: το βορειοδυτικό άκρο του λιμένος Πειραιώς
perierga.gr - Παλιές ονομασίες περιοχών της Αθήνας!
- Κατσικάδικα: Γύρω από την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στα Κάτω Πετράλωνα δηλ. η περιοχή μεταξύ της οδού Πειραιώς & της γραμμής του τρένου των ΗΣΑΠ
- Κατσιπόδη: Νέος Κόσμος
- Κερατόπυργος: Γειτονιά του Κερατσινίου
- Κλωναρίδη: περιοχή στα Κάτω Πατήσια
- Κουκουριάνοι: Περιοχή από τα Νέα Λιόσια μέχρι το Καματερό στους πρόποδες του Αιγάλεω
- Καράουσι: Τουρκική ονομασία της δυτικής πλευράς του Αρείου Πάγου
- Κόκκινα χώματα: Περιοχή στους Αμπελοκήπους
- Κουκουβάουνες: H Μεταμόρφωση
- Λαδοξύστης: Η Αγίας Άννης και η γύρω περιοχή, στα όρια του Αιγάλεω
- Λεβίδη: Η περιοχή της οδού Πατησίων, μεταξύ των οδών Κεφαλληνίας και Αγ. Μελετίου)
- Λυκότρυπα: Η Λυκόβρυση
- Μαγκουφάνα: Ανάμεσα Πεύκη και Μαρούσι
- Μουνιχία: Το Τουρκολίμανο
πηγή: k-mag.gr

Η Γή της Απαγγελίας, συνεντεύξεις Νο 3 live



ΤΡΥΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΜΑ ΤΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑΣ
ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΕΝΤΕΔΗΜΟΥ

Pireorama ιστορίας και πολιτισμού: Βασικό Χρονολόγιο Πειραιά (1833-2001) (Διαρκούς εν...

Pireorama ιστορίας και πολιτισμού: Βασικό Χρονολόγιο Πειραιά (1833-2001) (Διαρκούς εν...:   Χρονολόγια για τον Πειραιά υπάρχουν πολλά. Εγώ σε αυτό το χρονολόγιο που το ονόμασα "βασικό", αναφέρομαι μόνο στις ημερομην...

Pireorama ιστορίας και πολιτισμού: Ονόματα οδών, πλατειών και τοπωνύμια Πειραιά

Pireorama ιστορίας και πολιτισμού: Ονόματα οδών, πλατειών και τοπωνύμια Πειραιά: Προσωπικά το έχω δηλώσει και παλαιότερα ότι είμαι αντίθετος στις μετονομασίες δρόμων, πλατειών και τοπονυμίων γενικώς, που στο τέλος ...
Βρήκα ενα αρθρο που ειχα δημοσιευσει το 2001
στην εφημεριδα ΛΑΜΨΗ... Έχουν περασει 12 χρονια απο τοτε ..... Τι άλλαξε???? Αυτος ήταν ο έλληνας και αυτος εχει παραμεινει μεχρι σημερα.....

        ΣΥΓΧΡΟΝΗ       ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

 Σαββατόβραδο η συνηθισμένη παρείτσα . Καθιερωμένο πια πότε στο ένα σπίτι πότε στο άλλο ,ουισκάκι, καμιά μπιρίμπα, λίγο κρασάκι και πολλή κουβέντα. Οι κυρίες περί μόδας ,παιδιών και καλλιτεχνικών νέων. Οι κύριοι , σχολιάζοντας τα γεγονότα της εβδομάδας ως επί το πλείστον τα έχοντα σχέση με την πολιτική.

      Τα παράπονα δίνουν και παίρνουν κανείς δεν είναι ευχαριστημένος.
       « Που θα πάει ρε παιδιά αυτή η κατάσταση? Είδατε τι έγινε με το EURO ; Όλα πιο ακριβά , στρογγυλοποίηση σου λένε και άντε να βρεις άκρη …»
       «Και το ασφαλιστικό ? Που το πας αυτό . Φάγανε τα ταμεία τα λεφτά του κοσμάκη και τώρα δεν έχουν να πληρώσουν συντάξεις.
Αίσχος !!! »
       «Εγώ ρε σεις στο χρηματιστήριο πόσα έχασα…Αυτό το μήνα της μάνας μου της κόψανε από τη σύνταξη 28000 χιλιάδες και τώρα άντε να κάτσεις στην ουρά , να χάσεις ένα ολόκληρο μεροκάματο , να μάθεις το γιατί…»
       « Δεν είδατε τον ΟΤΕ με τα καινούργια κόλπα ? 150000χιλιάδες μου ήρθε…Μπαίνει και ο μικρός στο ΙΝΤΕRNET με τις ώρες…»
       « Αμ’ τα φρουτάκια δεν είδατε τι έγινε? Τους ξεσκέπασε ο Τριανταφυλλόπουλος ,τους έβγαλε τα άπλυτα στη φόρα .Τι νομίζετε πως γίνονται οι βίλες με το σταυρό στο χέρι…»
       «Ρε Ελένη βάλε λίγο ουισκάκι ακόμη , με πάγο, φέρε και κανένα ξηρό καρπό…. Θέλουμε και Ολυμπιακούς αγώνες τρομάρα μας, δεν βλέπουμε τα χάλια μας…..»
       «Ξέρετε τι μου στοιχίζουν εμένα τα παιδιά με τα φροντιστήρια ,αγγλικά ,γαλλικά, πιάνο, δεν βγαίνω… Ευτυχώς που έρχονται οι ενισχύσεις από το χωριό , το λαδάκι μας καμιά κοτούλα, κανένα αυγουλάκι , ντοματούλες, κανένα χορταρικό και τα βολεύουμε…»
        « και σε μένα όλο τσοντάρουν τα πεθερικά , να ‘ ναι καλά αλλιώς με ένα μισθό τι να σου κάνει…κάποιο κινητό χτυπάει δεν το ακούτε ? το δικό μου ?… το δικό σου?
         « Όχι της γυναίκας μου είναι….»
         « Τι θα γίνει ρε παιδιά έτσι θα την βγάλουμε απόψε ? δεν πάμε για κανένα πα -ι-δάκι, κανένα κοκορετσάκι, έτσι να πιούμε λίγο κρασί? Άντε σηκωθείτε άρχισα να πειναω....  
               Αυτός είναι φίλοι μου σήμερα ο Έλληνας κινητό ,καλοπέραση και ΙΝΤΕΡΝΕΤ , Σχολιάζει τα πάντα, έχει άποψη για τα πάντα και βεβαίως έχει και λύσεις για όλα ,καθισμένος αναπαυτικά στην πολυθρόνα του με ουισκάκι ,κόκα κόλα ,πίνει και κανένα ποτηράκι κρασί για να ξεχνιέται και δεν βαριέσαι έχει ο θεός…ας είναι καλά οι τράπεζες με τα δάνεια για να μπορεί να κάνει και τις διακοπές του το καλοκαιράκι . Σαν άνθρωπος βρε αδερφέ!!!!   



                                                *   *   *   

ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

Στο κέντρο της Αθήνας υπάρχουν αρκετές διαφορετικές πλατείες. Άλλες με περισσότερη ιστορική σημασία, άλλες με λιγότερη αίγλη, αλλά όλες είναι ξεχωριστές. Κρύβουν ιστορίες που ακόμα και οι ίδιοι οι κάτοικοι μπορεί να μην ξέρουν. Ας τις γνωρίσουμε καλύτερα.
Πλατεία Αμερικής
Παλαιότερα η πλατεία λεγόταν «Αγάμων». Το όνομα είχε δοθεί από τον λαό, γιατί τότε ήταν ερημική και αποτελούσε κέντρο ερωτικών συναντήσεων και επειδή στο «άθλημα» αυτό επιδίδονταν περισσότερο οι άγαμοι. Αρχικά λεγόταν επίσημα και πλατεία Ανθεστηρίων, επειδή στην περιοχή γιορταζόταν η Πρωτομαγιά. Η σημερινή πλατεία Αμερικής, σύμφωνα με την Πράξη Ονοματοθεσίας του Δημοτικού Συμβουλίου, δόθηκε προς τιμή των ΗΠΑ, για τον φιλελληνισμό που επέδειξαν οι κάτοικοί τους.
Πλατεία Ανεξαρτησίας (Βάθη)
Η πλατεία είναι περισσότερο γνωστή ως «Πλατεία Βάθη», όνομα που προέρχεται από παλιά ονομασία της θέσης (Βάθη), γιατί από εκεί περνούσε ο δρόμος του Μενιδίου (Αχαρνών) μέσα από την κοίτη του ρέματος του Κυκλοβόρου. Στη συνέχεια το ρέμα καλύφθηκε και αποτέλεσε την σημερινή οδό Μάρνη. Επίσημα η πλατεία ονομάστηκε «Ανεξαρτησίας» για να τιμηθεί η απελευθέρωση και ανεξαρτησία της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821. 
Πλατεία Βικτωρίας
Άλλοτε λεγόταν πλατεία «Κυριακού» από το Δήμαρχο Αθηναίων Παναγή Κυριάκο (1870-1879), που κατοικούσε εκεί. Η ονομασία «Πλατεία Βικτωρίας» δόθηκε προς τιμήν της βασίλισσας της Αγγλίας καθώς επί βασιλείας της ενώθηκαν τα Επτάνησα με την Ελλάδα (1864). Ωστόσο οι πολιτικοί αντίπαλοι του Π. Κυριάκου, έλεγαν ότι δόθηκε προς τιμήν της κόρης του Βικτωρίας. 
Πλατεία Εξαρχείων
Η πολυτάραχη και πολυσυζητημένη πλατεία, όπως και ολόκληρη η συνοικία, πήρε την ονομασία της από κάποιο Έξαρχο (Ηπειρώτη) που στα χρόνια του Γεωργίου Α’, είχε παντοπωλείο στην γωνία των οδών Θεμιστοκλέους και Σολωμού. Στο δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα, σύχναζαν άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης, όπως ο Μ. Χατζηδάκις, Δ. Χορν κ.α. Χαρακτηριστικές φιγούρες την δεκαετία του ΄70 ήταν η ηθοποιός Κ. Γώγου, και οι μουσικοί Π. Σιδηρόπουλος και Ν. Άσιμος.  
Πλατεία Κάνιγγος
Η πλατεία ονομάστηκε έτσι για να τιμηθεί ο Γεώργιος Κάννινγκ (1770-1827).
Ήταν Άγγλος πολιτικός και φιλέλληνας. Διακρίθηκε ως υπουργός Εξωτερικών και ήταν από τους πρωτεργάτες του Πρωτοκόλλου των Μεγάλων Δυνάμεων «Περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος», που υπογράφτηκε στο Λονδίνο στις 6 Ιουλίου 1827. Στην πλατεία βρίσκεται μαρμάρινος ανδριάντας του, έργο του Βρετανού γλύπτη Τσάντρεϋ.

Πλατεία Κλαυθμώνος
Το όνομα αυτής της πλατείας οφείλεται στο ότι πριν το 1909, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν μόνιμοι. Τότε οι απολυμένοι πήγαιναν μπροστά από το Υπουργείο Εσωτερικών που ήταν στην πλατεία και με κλάματα και θρήνους (κλαυθμούς) παρακαλούσαν να τους επαναπροσλάβουν. Δεδομένου ότι τέτοιες απολύσεις συνέβαιναν τακτικά σε κάθε αλλαγή κυβέρνησης, οι σκηνές αυτές ήταν αρκετά συχνές στην πλατεία. Ανάδοχος της ονομασίας ήταν ο συγγραφέας και κατόπιν ακαδημαϊκός Δ. Καμπούρογλου, που πρώτος ονόμασε την πλατεία «Κλαυθμώνος» σε ένα χρονογράφημα του στην «Εστία» το 1878. Η πλατεία Κλαυθμώνος είναι ο πρώτος χώρος που δεντροφυτεύτηκε στην Αθήνα. Πολλές περιπέτειες πέρασε η επίσημη ονομασία της πλατείας. Στο αρχικό σχέδιο της πόλεως των Αθηνών (του vonKlentze) λεγόταν «Πλατεία Αισχύλου». Κατόπιν ονομάστηκε «Πλατεία Νομισματοκοπείου» γιατί εκεί ήταν το κτίριο του Νομισματοκοπείου. Στη συνέχεια ονομάστηκε «25ης Μαρτίου», μετά «Πλατεία Δημοκρατίας» και τέλος πήρε το όνομα με το οποίο ήταν πάντοτε γνωστή, «Πλατεία Κλαυθμώνος». Τον Ιούνιο του 1989 μετονομάστηκε σε «Πλατεία Εθνικής Συμφιλιώσεως» με την αφορμή των αποκαλυπτηρίων του ομώνυμου μνημείου στην πλατεία.
Πλατεία Κολιάτσου
Προς τιμή του Κολιάτσου Στυλιανού, πήρε το όνομά της η πλατεία. Ο Σ. Κολιάτσος ήταν αξιωματικός της χωροφυλακής επί Όθωνος και εκλέχτηκε πληρεξούσιος στη Β’ Εθνοσυνέλευση (1864) και πολλές φορές βουλευτής. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στις συζητήσεις για το Σύνταγμα της χώρας. Διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων (1866-1878) και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου (1866-1874).
Πλατεία Κολωνακίου
Επίσημα ονομάζεται Πλατεία Φιλικής Εταιρείας, αλλά η ονομασία «πλατεία Κολωνακίου» προέρχεται από κάποιο παλιό στύλο (κολωνάκι) που υπάρχει και σήμερα, και μάλλον ήταν «αποτρεπτικό» νόσων και θεομηνιών. Ο στύλος αυτός έδωσε το όνομά του και σε ολόκληρη τη σημερινή συνοικία.
Πλατεία Μαβίλη
Η πλατεία ονομάστηκε προς τιμήν του Ιθακήσιου ποιητή Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912). Το 1910 εκλέχθηκε βουλευτής και πρωτοστάτησε στους αγώνες για τη Δημοτική γλώσσα. Σε μια αγόρευσή του είπε «δεν υπάρχει γλώσσα χυδαία υπάρχουν μόνο χυδαίοι άνθρωποι». Η πλατεία παλιότερα λεγόταν «Στέγη Πατρίδος» επειδή σε μικρή απόσταση υπήρχαν οι προσφυγικές πολυκατοικίες του ομώνυμου Οργανισμού.

Πλατεία Μεταξουργείου
Η ονομασία της προήλθε από εργοστάσιο κατασκευής μεταξωτών υφασμάτων που ιδρύθηκε εκεί το 1835.     
Πλατεία Μοναστηρακίου
Πήρε το όνομά της από το «Μέγα Μοναστήριον της Παντανάσσης» που ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα. Εκεί ύφαιναν τους «αμπάδες» φθηνά και χονδρά υφάσματα που έγιναν παράδοση για την περιοχή. Με την πάροδο του χρόνου τα κτίρια εγκαταλείφθηκαν, ερειπώθηκαν και έμεινε μόνο η μικρή εκκλησία της Παντανάσσης. Γύρω στο 1760 χτίστηκε το τούρκικο τζαμί που υπάρχει μέχρι και σήμερα.               
Πλατεία Ομόνοιας
Η αρχική ονομασία ήταν Όθωνος προς τιμήν του πρώτου βασιλιά. Μετονομάσθηκε το 1863 γιατί εκεί συμφιλιώθηκαν οι δύο αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις, των Ορεινών και των Πεδινών, που είχαν δημιουργηθεί μετά την έξωση του Όθωνος.
Πλατεία Παγκρατίου
Η ονομασία της περιοχής πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο οφείλεται στο ότι εκεί ήταν, κατά την αρχαιότητα, το ιερό του Παγκρατίου Ηρακλέους (προστάτη του αγωνίσματος του παγκρατίου που ήταν συνδυασμός πυγμαχίας και πάλης).
Πλατεία Συντάγματος
Στο χώρο του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη, το κτίριο των Παλαιών Ανακτόρων, όπου σήμερα βρίσκεται η Βουλή των Ελλήνων, χτίστηκε για να στεγάσει το βασιλιά Όθωνα. Ο θεμέλιος λίθος μπήκε το 1836 και το έργο τελείωσε το 1840. Η Βουλή στεγάστηκε εκεί το 1922. Αργότερα, η πλατεία μετονομάστηκε σε «πλατεία Συντάγματος» για να τιμηθεί το Σύνταγμα, ο πρώτος Καταστατικός Χάρτης της Χώρας, που ρυθμίζει τον τρόπο οργάνωσης της πολιτικής εξουσίας και τις σχέσεις της με τους πολίτες. Το πρώτο Σύνταγμα αποφασίστηκε να δοθεί από τον Όθωνα ύστερα από την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 με αρχηγούς τους Δ. Καλλέργη, Ι. Μακρυγιάννη κ.α. Ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε από την Εθνοσυνέλευση του 1844.  Τότε απέκτησαν για πρώτη φορά οι Έλληνες το δικαίωμα ψήφου.  
Το καλοκαίρι του 2011 συγκεντρωνόταν για μέρες πλήθος πολιτών για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά για τα επερχόμενα οικονομικά μέτρα και τις αντισυνταγματικές μεταρρυθμίσεις που τελικά εφαρμόστηκαν.
Πλατεία Πλάκας
Για την προέλευση του ονόματος της πλατείας αλλά και της συνοικείας της Πλάκας υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, η ονομασία οφείλεται σε μία μεγάλη πέτρινη πλάκα που βρέθηκε κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου (μέσα στον αρχαιολογικό χώρο του θεάτρου Διονύσου). Κατά άλλη εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από την αλβανική λέξη «πλιάκα» που σημαίνει παλιός. Επικράτησε κατά την εγκατάσταση Αρβανιτών τον 17ο αιώνα στην περιοχή γύρω από την Ακρόπολη, που ήταν έρημη και εγκαταλελειμμένη μετά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. Οι αρβανίτες έλεγαν ότι κατοικούν στην «πλιάκα» Αθήνα και έτσι έμεινε το όνομα.
Πλατεία Ρηγίλλης
Η Ρήγιλλα Αππία-Αννια (2ος αιώνας μ.Χ.) από την οποία πήρε το όνομά της η πλατεία, ήταν σύζυγος του Αθηναίου σοφιστή και πολιτικού Ηρώδου του Αττικού. Πέθανε λίγο μετά το γάμο τους γύρω στο 143 μ.Χ. Ο Ηρώδης κατηγορήθηκε τότε από τους εχθρούς του ότι ήταν υπαίτιος του θανάτου της, αθωώθηκε όμως μετά από δίκη στη Ρώμη και στη μνήμη της ίδρυσε στους νοτιοανατολικούς πρόποδες της Ακροπόλεως το Ηρώδειον (Ωδείον Ηρώδου του Αττικού) που ονομάστηκε «επί Ρηγίλλη». Κατ’ άλλους η Ρηγίλλα πέθανε γύρω στο 160 μ.Χ. Ο Ηρώδης ο Αττικού Τιβέριος-Κλαύδιος (103-179 μ.Χ.) γεννήθηκε στον Μαραθώνα, με εξαιρετική μόρφωση, ήταν ένας από τους καλύτερους ρήτορες της εποχής του και δάσκαλος Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Πήρε ανώτατα αξιώματα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Ύπατος & άρχων των Αθηνών). Είχε μεγάλη περιουσία και διέθεσε πολλά χρήματα σε έργα κοινής ωφελείας στην Κόρινθο, Δελφούς, Θερμοπύλες και την Αθήνα. Μεταξύ των δωρεών του ήταν και το Παναθηναϊκό Στάδιο, το οποίο αναμαρμαρώθηκε με δωρεά του Γ. Αβέρωφ προκειμένου να τελεσθούν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1896.
Πλατεία Φιλοπάππου
Η πλατεία ονομάσθηκε έτσι προς τιμή ενός ευεργέτη. Ο Φιλόπαππος Γάιος – Ιούλιος – Αντίοχος (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν ύπατος και άρχων των Αθηνών από την Συρία (εγγονός του βασιλιά της Συρίας Αντίοχου Δ’). Ευεργέτησε την Αθήνα και ανακηρύχθηκε Αθηναίος πολίτης. Στον ομώνυμο λόφο απέναντι από την Ακρόπολη έκτισε το ομώνυμο μνημείο εις μνήμην του παππού του. Κατά την αρχαιότητα ο λόφος του Φιλοπάππου ονομαζόταν «Μουσείον» (από τον τάφο του ποιητή Μουσαίου) ή λόφος Μουσών επειδή ήταν αφιερωμένος στις μούσες. Από τον λόφο του Φιλοπάππου ο Ενετός Φραγκίσκος Μοροζίνης βομβάρδισε την Ακρόπολη και κατέστρεψε τον ναό της Απτέρου Νίκης (1687).
Πηγή πληροφοριών: “Οδωνυµικά – Η σημασία των ονομάτων των οδών της Αθήνας” Δήμος Αθηναίων, Πολιτισμικός Οργανισμός 1977.
- See more at: http://www.storybox.gr/index.php/history/594-athinaikes-plateies-hxeres-tin-istoria-tous#sthash.Ixtt351S.dpuf

Στην μάνα!!! Χρόνια πολλά σ ολές τις μανούλες

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΑΝΑ Στο κάθε βήμα της ζωής εσύ είσαι στήριγμα μου σε κάθε δύσκολη στιγμή εσένα έχω κοντά μου Μάνα όταν τα μάτια σο...