Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

τα σύννεφα του δειλινου



                           Στα σύννεφα του δειλινού
                        Φιγούρες φτιάχνω  με τον νου
                            Κι αφήνω να με κλέψουν

                            Ανοίγω ολόλευκα πανιά
                              Με καπετάνιο τη χαρά
                              Για να με ταξιδέψουν

                           Κι αν κάθε μου όνειρο τρελό
                              Μες τον γαλάζιο ουρανό
                                 Γεννιέται και πεθαίνει

                                Ένα χαμόγελο αχνό
                           Για συντροφιά όταν γυρνώ
                               Πάνω στα χείλη μένει.


Δεν υπάρχουν σχόλια: