ΚΥΚΛΟΣ ΖΩΗΣ


                         ΚΥΚΛΟΣ ΖΩΗΣ



          Κουρασμένα συρτά βήματα. Χαραγμένες ρυτίδες. Η ημέρα έχει γίνει ατελείωτη και η νύχτα επίσης το ίδιο. Ο χρόνος κυλά αργά βασανιστικά, γεμάτος γλυκόπικρες αναμνήσεις.
          Τι ήσουν αλήθεια?…
           Στην αρχή…, ένα ροδοπέταλο από ανθισμένο μυρωδάτο τριαντάφυλλο, ένα τρυφερό κλωνάρι που ξεπεταγόταν μέσα από τον Ανοιξιάτικο οργασμό της φύσης, ένα ανήμπορο πουλάκι για πέταγμα ,στη ζεστή αγκαλιά της μάνας.
          Και ύστερα…., είδες το κορμί να σχηματίζεται, τα στήθη , άγουροι καρποί να ωριμάζουν, τον έρωτα να ξεπηδά μέσα από τα βλέφαρα και να πεταρίζει. Άγγιξες την ηδονή, γεύθηκες το γλυκό κρασί της όποιας αμαρτίας, έζησες την άνοιξη της νιότης, το καλοκαίρι του μεστώματος, ένιωσες το βύζαγμα στη ρόγα, το καυτό γάλα να βγαίνει από τα στήθη για ν’ αναστήσει το βλαστάρι σου, την περηφάνια για το δημιούργημά σου…
          Ήρθε του φθινοπώρου το αργό ξεγύμνωμα, είδες την ομορφιά να εκφυλίζεται, το λυγερό κορμί να κυρτώνει σαν δεντρί στη δύναμη του αγέρα, τα φωτεινά μάτια να βασιλεύουν σαν τον ήλιο όταν τελειώνει το σεργιάνι του στον ουρανό και βουτά να ξαποστάσει στη δύση του…
           Τώρα μες την βαρυχειμωνιά αργοσέρνεις τα βήματα και περιμένεις καρτερικά ένα χτύπημα στην πόρτα…..     

2 σχόλια:

ΕΚΦΡΑΣΟΥ είπε...

ετσι γινεται... συνηθως... ενταξει κυκλος ειναι και γυρναει.. καποια στιγμη ενωνεται ξανα η αρχη με το τελος

Dora Manataki είπε...

καλησπερα σου!!!! μονο που ο κυκλος αυτος δεν εχει ξανα αρχη!!!