Αναμνησεις απο εθιμα πρωτομαγιας

Γιορτάζοντας την Πρωτομαγιά του 1879 στα Πατήσια


Οι παλιοί Αθηναίοι λάτρευαν τα λουλούδια. Έτσι, η γιορτή των λουλουδιών ήταν γι’αυτούς αφορμή για ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της χρονιάς. Πανηγύρι, που μόνο τα Κούλουμα το ξεπερνούσαν. Κάπως!

Ο καθιερωμένος τόπος για τη γιορτή της Πρωτομαγιάς ήταν, όπως και σήμερα, τα Πατήσια. Σεπόλια και Κολοκυνθού προσπαθούσαν τα παλιά χρόνια να «κλέψουν» κι αυτά κάποιους εορταστές, αλλά το πλήθος πήγαινε σταθερά στα Πατήσια. Εκεί ήταν οι μεγάλοι μπαξέδες και το άφθονο νερό∙ ιδεώδεις συνθήκες και περιβάλλον για τη γιορτή της Άνοιξης και για γλέντι μέσα στη φύση

Παραμονή κι ανήμερα, η περιοχή γέμιζε κόσμο. Άλλοι ερχόντουσαν με άμαξες, οι πιο πολλοί με τα πόδια, έτρωγαν κι έπιναν και κατά την καθιερωμένη φράση "έπιαναν τον Μάη".

Στου Λεβίδη, στο ύψος του Αγίου Λουκά, οι Αθηναίοι αγόραζαν στεφάνια με λουλούδια: τριαντάφυλλα και πασχαλιές. Πενήντα λεπτά ο «Μάης»! Άλλοι τον κρεμούσαν στο φανάρι της άμαξας, άλλοι τον μετέφεραν γεμάτοι ενθουσιασμό, επιδεικνύοντάς τον. Το βράδυ, όλα τα σπίτια θα είχαν το στεφάνι τους στην εξώπορτα, στο μπαλκόνι ή στο παράθυρο.

Οι εορταστές με το απαραίτητο τριαντάφυλλο στ'αυτί χόρευαν, τραγουδούσαν, έλεγαν αστεία. Το ρετσινάτο της Κούλουρης, σωστό κεχριμπάρι, έρεε άφθονο. Αρνί ψητό, αβγά, σκορδαλιά, ντολμαδάκια με κληματόφυλλα, γιαούρτι σακουλίσιο, ήταν τ'αγαπημένα φαγητά, με τα οποία φρόντιζαν όλοι να έχουν εφοδιαστεί απ'το σπίτι. Άλλοι, πιο οργανωμένοι, έψηναν αρνιά στη σούβλα.

Δεν ήταν λίγοι αυτοί που καθόντουσαν στα εξοχικά κέντρα και τις μπυραρίες. Πραγματικό αδιαχώρητο. Το σύστημα εξυπηρέτησης έφτανε στα όριά του.

Παπαρούνες, ανεμώνες, χαμομήλια και μαργαρίτες, στόλιζαν τα χωράφια. Όλη η φύση και μαζί της ο κόσμος, γιόρταζαν την Πρωτομαγιά.

Τα ζευγαράκια των ερωτευμένων τραγουδούσαν:

Δρέψατε πάλιν ερασταί
ευδαίμονες ναρκίσσους
Εις του Μαΐου τους φαιδρούς
κ' ευώδεις παραδείσους

Η εικόνα των Αθηναίων να επιστρέφουν το βράδυ στα σπίτια τους, πρέπει να ήταν ιδιαίτερα γραφική. Στην Πατησίων είχαν ανάψει «ρετσίνες» σε αραιά διαστήματα, σα λαμπαδηφορία. Τα κάρα πήγαιναν αργά, στολισμένα με λουλούδια. Λουλούδια και στα κεφάλια των αλόγων. Οι άνδρες μισομεθυσμένοι, οι γυναίκες χαχανητά και τραγούδια, τα παιδιά να ξεφωνίζουν γεμάτα ένταση. Και του χρόνου!
πηγη :παλια αθηνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΛΥΑΝΝΑΣ

Παιδική Βιβλιοθήκη Α΄ : «Πολυάννα, το παιχνίδι της χαράς» Ελένη Χοντολίδου /  Ο Αναγνώστης      Πρωτοδιάβασα την  "Πολυάνν...