ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΤΑΜΙΑ( ΠΟΙΗΜΑ Γ.ΔΡΟΣΙΝΗΣ)



Πῆγαν τὰ ποτάμια
παραπονεμένα
κι εἶπαν τῆς θαλάσσης:
Φέρνομε σ᾿ ἐσένα
ὅλα μας τὰ πλούτη,
ὅλη τη χαρά μας,
ὅλη τη ζωή μας,
ὅλα τὰ νερά μας.
Καὶ γιὰ πληρωμή μας
σὺ τί μᾶς χαρίζεις;
Παίρνεις τὰ νερά μας
καὶ μᾶς τ᾿ ἁρμυρίζεις!

Καὶ τοὺς εἶπ᾿ ἐκείνη:
Πῶς μπορῶ ν᾿ ἀλλάξω;
Τὰ γλυκὰ νερά σας
πῶς νὰ τὰ φυλάξω;
Εἶμ᾿ ἀπὸ τὴ φύση
ἁρμυρὴ πλασμένη
Κι ἁρμυρὸ κοντά μου
κάθε τί θὰ γένει.
Τὰ παράπονά σας
πάνε στὰ χαμένα.
Θέτε τὸ καλὸ σάς;
φεύγετ᾿ ἀπὸ μένα.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ

4 σχόλια:

Gina είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!

Kate'sCakeBox είπε...

Μπήκα είδα ποιότητα,είδα ευαισθησια και γράφτηκα Ντόρα!σε περιμένω και απο το δικό μου ποιητικό μπλογκ,όνειρα,ποίηση.μουσική!!

Dora Manataki είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ GINA ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΟΥ!!!

Dora Manataki είπε...

ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΚΑΤΕ... ΕΚΑΝΑ ΤΗΝ ΒΟΛΤΟΥΛΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΠΟΓΚ ΣΟΥ !!! Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΛΟΓΙΑ!!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΟΛΥΑΝΝΑΣ

Παιδική Βιβλιοθήκη Α΄ : «Πολυάννα, το παιχνίδι της χαράς» Ελένη Χοντολίδου /  Ο Αναγνώστης      Πρωτοδιάβασα την  "Πολυάνν...